Wado-ryu

 Chciałbym Wam jednak przedstawić innego z wielkich mistrzów – sensei Hironoriego Otsukę. Urodził się w 1892 roku w Shimodate City, Ibaraki, w Japonii, jako pierwszy syn słynnego doktora medycyny Tokuiuro Otsuki. W wieku 6 lat, pod okiem swojego wujka Chojiro Ebashi, rozpoczął treningi Shindo Yoshin Ryu Ju-Jutsu. W 1921 roku z rąk Tatsusaburo Nakayamy otrzymał certyfikat na 10 dan i został mianowany czwartym najwyższym mistrzem w historii stylu. W 1922 roku rozpoczął trening karate pod okiem Gichina Funakoshiego, a kilka lat później otrzymał 5 dan i został najbliższym asystentem mistrza. Doskonalił swoje karate również pod okiem Kenwy Mabuniego (twórcy Shito-ryu), jak i słynnego Chokiego Motobu. Jednocześnie ukończył studia w zakresie kinezyterapii. Na początku lat trzydziestych rozpoczął pracę nad analizą karate z punktu widzenia biomechaniki, coraz częściej myśląc nad syntezą karate i ju-jutsu. Początkowo zmodyfikował niektóre techniki, później postanowił wprowadzić do karate nową, fundamentalną zasadę, zapożyczoną wprost z Shindo Yoshin Ryu Ju-Jutsu – zasadę „miękkiego” przyjęcia przeciwnika. W 1939 roku uzyskał zgodę Funakoshiego na otworzenie własnej szkoły, a uprawiany w niej styl nazwał Wado-Ryu (Wa = pokój, harmonia; Do = droga; Ryu = szkoła, styl). Sensei Otsuka zerwał z niewzruszoną dotąd zasadą „stalowego bloku”. Zamiast siły łamiącej ręce postulował spryt i zręczność. Zamiast frontalnego ataku – zaskakujące zejście z linii ciosu. Jako pierwszy zaproponował szereg kombinacji: unik – wytrącenie z równowagi – rzut, przy czym rzuty wykonywano przez pchnięcie lub uderzenie z jednoczesnym podcięciem. Zdaniem Sensei Otsuki w karate zbyt często korzysta się z siły. Treningi prowadzone przez niego koncentrowały się na zręczności, szybkości i precyzji uderzeń.

 Stał się jednym z największych autorytetów i najbardziej wpływowych mistrzów karate swoich czasów. Jako jedyny karateka został wyróżniony przez rodzinę cesarską Japonii zaszczytnym tytułem Meijin oraz otrzymał odznaczenie państwowe – Order Wschodzącego Słońca. Jednak przez swoją skromność i wysoko rozwiniętą duchowość nie przywiązywał wagi do zaszczytnych tytułów. Był niezwykłym Sensei, a przede wszystkim człowiekiem, który fascynował, przemieniał umysły ćwiczących i jako jeden z niewielu mistrzów potrafił przekazywać wewnętrzne karate…Twórca Wado-Ryu Karate-do powrócił do źródła 19 stycznia 1982 roku, w wieku 90 lat.

 Myślę, że Hironori Otsuka był geniuszem… Z zawodu rehabilitant, specjalista kinezyterapii, doskonale znający aparat mięśniowo-ruchowy człowieka. Miał wyjątkową wiedzę i wyczucie w kształtowaniu motoryki ruchu u ćwiczących. Wspaniały metodyk nauczania.

 Dziś mogę śmiało powiedzieć, że w stylu Wado-Ryu Karate-do spotkałem nauczycieli, którzy w dzisiejszych czasach myślą tak jak Hironori Otsuka… Po wielu latach potrafią przekazywać Jego wiedzę w sposób, w jaki On sam ją odczuwał i nauczał.

 Kochani, razem ze mną macie to szczęście, że sięgacie po naukę Wado-Ryu Karate-do z najwyższej półki… W dzisiejszych czasach będziecie się ocierać i widzieć reklamy różnych stylów walki, również różnorodność w stylu Wado-Ryu Karate. Niech ogarnia Was w tym wszystkim pokój i harmonia.

 Ja i moi obecni mistrzowie – sensei Tony Heep oraz sensei Jakub Romanowski – pozostawiamy Wam wolny wybór… Dokładnie tak, jak zrobiłby to sam twórca Wado-Ryu Karate – Hironori Otsuka.

 Obserwujcie i wciąż się uczcie, rozwijając sztukę Wado… Niech Moc Wado wypełnia Was i prowadzi prosto do celu…

 PS. Jestem wdzięczny i dziękuję wszystkim moim wcześniejszym nauczycielom, a zwłaszcza shihanowi Tomaszowi Piotrkowiczowi oraz soke Takayukiemu Kubocie, za to, że pokazali mi niesamowitą twardość Goju… Dziś poznaję miękkość Wado-Ryu i dzięki treningom zaczynam rozumieć „mizu no kokoro” – dlaczego umysł jest jak woda… Ona, choć miękka, potrafi drążyć kropla po kropli nawet najtwardsze skały…

 Takie jest właśnie Wado-Ryu Karate-do – ze skały wytryska, by płynąć ku światłu… Poetycko tłumacząc słowa „Tsuki no kokoro, mizu no kokoro”, powiemy: „duch jak blask księżyca i powierzchnia spokojnej wody”.

Hitotsu, tsujoku, tanoshiku… Jednośc, moc i radośc treningu niech łączą wszystkich cwiczących…

Pozdrawiam ;)

Asystent Wado-Ryu Karate-Do Polska sensei Seweryn Szulc

uż w młodym wieku Otsuka rozpoczął intensywną naukę sztuk walki. W wieku sześciu lat zaczął trening Shindo Yoshin-ryu Ju-Jutsu pod kierunkiem swojego wuja, Chojiro Ebashiego, a następnie kontynuował naukę u mistrza Tatsusaburo Nakayamy. Dzięki wieloletniej praktyce oraz wyjątkowym zdolnościom technicznym i intelektualnym osiągnął w tej sztuce najwyższe stopnie mistrzowskie, stając się jednym z jej głównych autorytetów.

W 1922 roku Hironori Otsuka rozpoczął trening karate pod okiem Gichina Funakoshiego, uważanego za ojca nowoczesnego karate. Szybko stał się jego najbliższym uczniem i asystentem. Jednocześnie Otsuka pogłębiał swoją wiedzę, trenując także u innych wybitnych mistrzów, takich jak Kenwa Mabuni (twórca Shito-ryu) oraz Choki Motobu. Równolegle studiował kinezyterapię, co dało mu głęboką wiedzę na temat anatomii, biomechaniki i naturalnego ruchu ciała.

Na początku lat 30. XX wieku Otsuka zaczął tworzyć własną koncepcję karate. Zauważył, że nadmierne poleganie na sile fizycznej ogranicza skuteczność i rozwój ćwiczącego. Połączył więc zasady karate z ideą „miękkości” i naturalnego ruchu zaczerpniętą z ju-jutsu. Efektem tej syntezy było powstanie Wado-ryu Karate-do – stylu opartego na harmonii, unikach, pracy ciała, kontroli dystansu i wykorzystaniu energii przeciwnika.

W 1939 roku Hironori Otsuka oficjalnie założył własną szkołę i nadał swojemu stylowi nazwę Wado-ryu, co oznacza „Drogę Harmonii”. Styl ten zerwał z koncepcją twardych bloków i frontalnych zderzeń, kładąc nacisk na płynność, precyzję, timing oraz minimalny wysiłek przy maksymalnej skuteczności.

Za swoje zasługi dla kultury i sztuk walki Japonii Otsuka został uhonorowany prestiżowym tytułem Meijin oraz państwowym odznaczeniem – Orderem Wschodzącego Słońca. Był jedynym mistrzem karate, który otrzymał tak wysokie uznanie ze strony rodziny cesarskiej. Mimo to pozostał człowiekiem niezwykle skromnym, unikającym rozgłosu i tytułów.

Hironori Otsuka zmarł 19 stycznia 1982 roku w wieku 90 lat. Pozostawił po sobie nie tylko system walki, ale także głęboką filozofię, w której karate jest drogą rozwoju fizycznego, mentalnego i duchowego. Wado-ryu Karate-do do dziś praktykowane jest na całym świecie, a nauki Otsuki nadal inspirują kolejne pokolenia karateka.

Jego dziedzictwo przypomina, że prawdziwa siła rodzi się z harmonii, a najwyższą formą walki jest ta, w której nie ma potrzeby użycia brutalnej siły.